Ελπίδες διάσωσης του πλούτου των ωκεανών

Η υπερθέρμανση του πλανήτη από την μία και οι δραστηριότητες του ανθρώπου από την άλλη προκαλούν τεράστια προβλήματα και εγκυμονούν ακόμη χειρότερους κινδύνους για το περιβάλλον.

Παρ’ όλα αυτά, κάποια μέτρα φαίνεται ότι αποδίδουν…. Πρόκειται για τα μέτρα κατά της υπεραλιεύσεως, που αποτελεί ένα από μεγάλα προβλήματα, καθώς σε ορισμένες περιοχές τείνει να εξαφανίση τους πληθυσμούς των ψαριών.

Σύμφωνα με μία μεγάλη διεθνή επιστημονική έρευνα, η οποία διήρκεσε δύο χρόνια και δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Science», αρχίζουν να διαφαίνονται κάποιες ελπίδες και ορισμένα θαλάσσια οικοσυστήματα φαίνεται ότι ανακάμπτουν. Επί κεφαλής της ερεύνης ήταν ο Καναδός θαλάσσιος βιολόγος Μπόρις Γουόρμ του Πανεπιστημίου Νταλουζί και συμμετείχαν συνολικά 21 επιστήμονες, θαλάσσιοι βιολόγοι και οικολόγοι. Θα πρέπει δε να φαντασθούμε πως το πρόβλημα είχε φθάσει σε οριακό σημείο, για να συνεργασθούν αυτοί οι δύο κλάδοι που βρίσκονται σε χρόνια διαμάχη μεταξύ τους.

Οι ειδικοί μελέτησαν, σύμφωνα με το BBC και το Γαλλικό Πρακτορείο, τα θαλάσσια οικοσυστήματα στην Ευρώπη, την Βόρειο Αμερική και την Αυστραλία. Κατέληξαν σε στο συμπέρασμα πώς τελικώς απέδωσαν τα μέτρα που είχαν ληφθή για να βοηθήσουν τον θαλάσσιο κόσμο να ανακάμψη. Στα μέτρα αυτά περιλαμβάνονται οι ποσοστώσεις, οι ζώνες απαγορεύσεως, η νομοθεσία για τα δίχτυα και άλλα. Ωστόσο οι επιστήμονες τονίζουν ότι πρέπει να γίνουν πολλά ακόμη για να αποκατασταθή η σοβαρή ζημιά που έχει γίνει έως τώρα και δεν πρέπει να ανατραπούν αυτά τα μέτρα. Αναλυτικώτερα, τονίζουν ότι η πλειονότης των αλιευτικών περιοχών εξακολουθεί να έχη προβλήματα μειωμένων πληθυσμών ψαριών και δεν διαθέτει σωστούς μηχανισμούς διαχειρίσεως της αλιείας.

Σύμφωνα με την μελέτη, το 63% των πληθυσμών ψαριών χρειάζονται περαιτέρω ενίσχυση για να μην καταρρεύσουν πλήρως στο μέλλον. Παρ’ όλα αυτά, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι «οι ωκεανοί μας δεν είναι ακόμη μια χαμένη υπόθεσις». Στις μισές από τις συνολικά δέκα περιοχές αλιείας που εξετάσθηκαν κατά την έρευνα, διαπιστώθηκε ότι έχει μειωθή ο βαθμός εκμεταλλεύσεως και εμπορικής αξιοποιήσεως, δηλαδή μειώθηκε το ποσοστό των ψαριών που αλιεύονται σε σχέση με το σύνολο του πληθυσμού που ζει σε αυτή την περιοχή. Συγκεκριμένως, η κατάστασις έχει βελτιωθή σημαντικά στα νερά της Ισλανδίας, της νοτίου Αυστραλίας, του Καναδά και της Καλιφόρνιας.

Το πρόβλημα είναι ότι υπεραλίευσις συνεχίζει να γίνεται στην Βόρειο Θάλασσα, στην Βαλτική Θάλασσα, καθώς και στον Βισκαϊκό Κόλπο, δυτικά της Ισπανίας. Αναφερόμενοι στις περιοχές που μειώθηκε η υπεραλίευσις, οι επιστήμονες σημειώνουν: «Είναι μόνο μια αρχή». Ωστόσο εκφράζουν την ελπίδα ότι τελικά η καταστροφική και μη βιώσιμη αλιεία μπορεί να τεθή υπό έλεγχο, αν οι κυβερνήσεις δεν εγκαταλείψουν την προσπάθεια.
Ένα άλλο θέμα που απασχολεί τους επιστήμονες είναι η άνοδος της στάθμης της θαλάσσης, εξ αιτίας της υπερθερμάνσεως της Γης, η οποία απειλεί πολλές περιοχές του κόσμου. Με αυτό το θέμα έγινε διάσκεψις στην Νουμέα της Νέας Καληδονίας μεταξύ της Γαλλίας και της Ωκεανίας. Η διάσκεψις κατέληξε στο συμπέρασμα πώς στην Ωκεανία απειλούνται πολλά νησιά από αυτό το φαινόμενο. Ο Γάλλος υπουργός Εξωτερικών Μπερνάρ Κουσνέρ, που προήδρευσε της διασκέψεως, δήλωσε χαρακτηριστικά: «Το φαινόμενο αυτό είναι αισθητό στην Ωκεανία. Πρέπει να γίνουν θυσίες ώστε να μειωθή η εκπομπή των αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου». Προσέθεσε δε ότι οι ανησυχίες αυτές πρέπει να ληφθούν υπ’ όψη κατά την διεθνή σύνοδο για το κλίμα τον Δεκέμβριο στην Κοπεγχάγη.

Περισσότερες από δέκα χώρες του Ειρηνικού, αλλά και η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία και κυρίως οι κοραλλιογενείς νήσοι, κινδυνεύουν από την άνοδο της στάθμης της θαλάσσης. Το φαινόμενο μπορεί να έχη δραματικές επιπτώσεις, ακόμη και την εξαφάνιση νησιωτικών συμπλεγμάτων. Ας ελπίσουμε, λοιπόν, ότι θα ληφθούν περαιτέρω μέτρα και οι φόβοι θα διαψευσθούν.

Πηγή: ΕΣΤΙΑ